V R E K K E N P A G I N A
Consuminderen, bezuinigen en besparen met een knipoog.
      Aangepast zoeken

      Maak uw eigen reinigingsmiddel. Weg met die dure literflessen die uw en mijn milieu belasten. Vroeger (jazeker: toen alles beter was, de kinderen buiten knikkertje speelden, 'we' het songfestival nog wel eens wonnen en de uil nog in de olm zat) maakte men het huis schoon met zand, zeep en soda. Dat kan nog steeds. Meng een pot groene zeep met 5 liter warm water en voeg een ferme hand soda toe. Goed roeren en u heeft meer dan 5,5 liter reinigingsmiddel. Dat scheelt niet alleen veel afval maar het is aanmerkelijk goedkoper. En u heeft het in een paar minuten verdiend! Even een zak soda en een pot groene zeep op uw boodschappenlijstje schrijven en u kunt aan de slag. Ik wens u en de uwen een geweldig en schoon weekend toe.

      Onlangs stapte ik een parfumerie binnen alwaar ik een flesje reukwater pakte waarmee ik naar de uitbaatster liep. ‘Wat is uw parfum toch lang houdbaar.’, zei ik terwijl de vrouw aan de toog mij met bewonderende blikken gadesloeg. ‘O mooie man in wiens ogen ik het liefst zou willen verdrinken, hoe komt u daar zo bij?’, zei zij. ‘Omdat u schijnbaar een oude restpartij op de kop heeft getikt want de prijzen staan zo te zien nog in Italiaanse Lires vermeld.’ Dat bleek niet zo te zijn, het was een hagelnieuwe partij en de vermelde prijs was in Euro’s uitgedrukt. Heel erg duur dus, naar mijn bescheiden maar welluidende mening. Voor mij aanleiding om binnenkort ook maar een geurwatertje op de markt te brengen onder de naam Sopa Verde: het enige parfum waarmee u ook uw keukenvloer kunt dweilen.  De basis van dat parfum is inderdaad groene zeep. Als u wilt bezuinigen dan is parfum wellicht een luxe artikel dat daarvoor in aanmerking kan komen. Persoonlijk vind ik alle parfums stinken en ben ik nog nooit opgewonden geraakt van de geur van welk reukwatertje dan ook. Maar dat is natuurlijk strikt persoonlijk. Ik heb het de afgelopen weken aan nog eens 132 mannen gevraagd en zij onderschreven allemaal, en ook bij hen was het strikt persoonlijk, mijn stelling: parfum stinkt. Maar goed: er zijn veel mensen die het heerlijk vinden en ik ontzeg niemand het recht op een geurtje. Wat zou er gebeuren als niemand meer parfum zou gebruiken en we het bespaarde geld zouden besteden aan het vervangen van alle gloeilampen in huis voor LED-lampen?

      'Klik op het plaatje om het formulier neer te laden.'

      Tijdschriften zijn, om begrijpelijke redenen, duur en tegelijkertijd is ons budget niet altijd toereikend om onze leeslust te bedwingen. U wilt graag meer lezen maar komt niet regelmatig in de bibliotheek en u vindt het terecht gênant om in de winkel uitgebreid te gaan lezen. Als u ergens op visite bent dan is het ten opzichte van de gastgever ook weer niet erg aardig om verzonken te raken in een interessant artikel aangaande de jeugdpuistjes van de één of andere artiest, het recept van de week of het verband tussen beide. Begin daarom uw eigen leesmap en u zult veel geld besparen en toch uw leeshonger kunnen stillen.

      Vereniging ter Ontwikkeling van Sociale Cohesie Bevorderende Activiteiten (VeOnSoCoBeAc)

      Wilt u, hoewel ik mij daar geen enkele voorstelling van kan maken, mateloos populair worden? Heeft u de dringende wens om in uw omgeving gewaardeerd te worden vanwege uw zin tot ondernemen? Start dan vandaag nog uw eigen leesmapkring. Bel een aantal mensen op en vraag of ze meedoen. Vraag uw buurtgenoten of mensen in uw brei-/voetbal-/dans-/dorps-/geschiedkundige-/biljart- of andere vereniging om deel te nemen en ga direct aan de slag. Een leesmap starten is niet alleen gemakkelijk en voordelig maar u wordt er tegelijkertijd wijzer van en haalt de contacten met gelijkgestemden aan. Dit initiatief wordt dan ook van harte ondersteund door de VeOnSoCoBeAc. Zo schreef hun secretaris aan de Vrek: “Wij ondersteunen uw initiatief. Na lang beraad doen wij dit tevens van harte. Gaat voort, mijn beste.”

      Hoe het werkt

      U heeft een tijdschrift, of iets anders lezenswaardigs (iets waarvan u weet dat u daar de anderen in uw kring een plezier mee doet) en stopt deze in een tas, doos of map. Vervolgens brengt u deze naar een goede buur/verre vriend/familielid/uw geliefde/kennissen/zorgcentrum met het verzoek deze na een week door te sturen naar iemand anders. Spreek van tevoren een kring af met bijvoorbeeld 5 mensen die mee willen doen. Zorg de eerste 5 weken vervolgens voor een wekelijkse aanvoer: dus elke week een map/tas/doos met tijdschriften. Niet teveel tegelijk want anders wordt het misschien te onoverzichtelijk. Spreek met elkaar af hoeveel bladen u inbrengt. Wen aan elkaar en aan de werkwijze; geef het even de tijd om zich te ontwikkelen.

      En de Vrek zou de Vrek niet zijn als hij het u niet gemakkelijk zou maken met een handig formuliertje dat u hier kunt downloaden. Merkwaardig overigens, het valt mij nu pas op, dat mijn schrijftrant steeds koninklijker wordt. Het zal de evolutie zijn. Misschien iets voor een later moment om bij stil te staan. Hoe dan ook: print het formuliertje uit. Zet uw eerste tijdschriften/weekbladen/interessante artikelen/stripboeken op het formulier en breng het naar de eerst volgende op de lijst. Deze brengt het weer naar de volgende net zo lang tot het pakket weer bij u uitkomt. Vervolgens verwijdert u uw inbreng en voorziet de map/doos/tas weer met een verse inhoud en de cyclus neemt weer een aanvang. Spreek met elkaar tevoren goed af wat u van elkaar verwacht en dat het wel echt de bedoeling is dat de map op regelmatige tijden volgens afspraak wordt doorgegeven. De Leesmapkring is powered by de Vrek and supported by VeOnSoCoBeAc. Dat zit wel goed dus.

      'Een goede bui blust een brand.'

      Via de Verenigde Staten van Amerika heeft de Vrekkenkrant ooit het begrip ‘Halveringsprincipe’ naar ons geweldig lieve landje, u merkt dat ik vandaag een goede bui heb, gehaald. Het interessante van dat principe is dat het altijd en direct werkt, veel geld oplevert maar zelden door de mens wordt toegepast. Voor de zekerheid herhaal ik de voorgaande en verbazingwekkende zin nog maar eens: ‘Het interessante van dat principe is dat het altijd en direct werkt, veel geld oplevert maar zelden door de mens wordt toegepast.’ Inderdaad waarde vrienden en vriendinnen (de goede bui blijft schijnbaar aanhouden) u had het de eerste keer al goed gelezen. Ik zal u het principe eens uit de doeken doen. "Doe dat dan wel op een haarfijne manier heerlijke Vrek van me!", hoor ik u denken. Tuurlijk.

      Halveer het gehalveerde

      Fabrikanten hebben het beste met u en mij voor. Ja, ik keek zelf ook vreemd op toen ik de vorige zin herlas maar het staat er toch echt.  Zo schrijven zij voor dat we van hun product een bepaalde hoeveelheid gebruiken ten einde een adequaat resultaat te behalen. Dat noemen ze dan een doseeradvies of een bereidingsadvies. Voorbeeld: ‘U neme een maatbeker van dit wasmiddel en uw was wordt stralend schoon.’ Nog één: ‘Neem een blokje en plaats deze in het daarvoor bestemde bakje in uw vaatwasser.’ Maar wellicht wordt het resultaat minimaal zo goed als u minder of de helft gebruikt. Kijk eens of uw was schoon wordt als u de helft van het voorgeschreven wasmiddel gebruikt. Als dat zo is ga dan een volgende keer een stapje verder: halveer die helft ook eens en u houdt een kwart over van de aanbevolen hoeveelheid. Als het niet werkt gaat u gewoon weer een stap terug. Gebruik een half blokje van het tablet voor de vaatwas als de vaat niet al te vuil is.  Wat is nu de reden van die hoge voorgeschreven doseringen? Als het niet schoon wordt dan vinden wij het een slecht product. Daarom zorgt men voor een zeker surplus aan dosering zodat het zeker schoon wordt. Dan gaan we niet lopen zitten te liggen klagen dat het een slecht product is. Er zijn mensen die zeggen dat fabrikanten meer willen verdienen door ons meer te laten gebruiken. Als ik dat zou beweren dan lijkt het alsof ik geen goede bui meer zou hebben en dus hoort u mij hier nu niet over.

      Maar er is meer

      U kunt ook de helft minder shampoo gebruiken onder de douche. Of de helft minder scheerschuim. Gebruik de helft van de tandpasta. Geen twee klontjes suiker in de koffie maar één. Doe de helft minder thee in uw thee-ei. Zet die plank niet met acht spijkers vast maar met vier. Niet twee plakjes boterhamworst op uw boterham maar één plakje. Eet niet een hele zak chips leeg maar een halve. Drink een half glas frisdrank in plaats van een heel glas. Niet vier lampen laten branden in de huiskamer maar twee. Twee auto’s of één auto? Gaan we dit jaar twee keer op vakantie of één keer? Een gehaktbal van 200 gram of van 100 gram?  

      Wat het ook is: bedenk eens wat er zou gebeuren wanneer u maar de helft doet, gebruikt, eet, drinkt of koopt van hetgeen u oorspronkelijk deed. Maar zorg wel dat u er gelukkig bij blijft. Als u zeer blij wordt van een heel glas frisdrank in combinatie met een grote zak chips: be my guest (kom gezellig logeren: vert.). Want deze man wil u niets ontraden. Uw levensgeluk gaat mij aan het hart. Maar elkaar zo nu en dan een beetje prikkelen alsmede stof tot nadenken en inspiratie geven dat mag toch best? Ach, probeer het halveringsprincipe gewoon eens een paar weken uit en bespaar uzelf en uw eventuele gezin heel veel geld.

      En nu denkt u, tenminste dat kan ik mij als inlevend type voorstellen, dat ik in de afsluitende zin nog even grappig uit de hoek probeer te komen met betrekking tot de meerdere malen aangehaalde goede bui die ik naar eigen zeggen zou hebben. Mooi niet.

      Mooi hé? En fijn dat ze hier zoveel leuke plannen maken voor een ieder. Dankuwel hoor.

      Zonder plan vaart niemand wel. Bedrijven en de meeste non –profit organisaties maken jaarlijks een plan. Wat gaan we doen, hoe gaan we het doen, wat gaat dat kosten en hoe komen aan het geld om dat te bekostigen. Want we moeten aan het eind van de rit geen verlies lijden. Dat vinden we normaal. En ik zeg u: dat is zelfs normaal. En als de Vrek spreekt dan zal niemand het tegendeel durven beweren.  Mocht iemand de moed in huis hebben om mij tegen te spreken dan weten wij beiden bij voorbaat dat de persoon in kwestie het onderspit zal delven in een eventueel daarop volgende discussie. Dat is nu eenmaal zo en daar kan ik niets aan doen.

      Zelfs ons land heeft een plan!

      Het land Nederland maakt zelf ook allerlei plannen. Jaarlijks wordt op Prinsjesdag de stand van het land toegelicht. Dan hebben allerlei knappe koppen allerlei plannen gesmeed en weten we allemaal weer waar we als natie voor staan en wat we te doen en te laten hebben. Soms hebben we een goed jaar en zo nu en dan gaat het even wat minder. Dat is de cirkel van het leven.  “Hoeveel geld hebben we nog in kas edelgestrenge Minister van Financiën?.”, vraagt de Ministerraad. “Nou, wat leuk dat u dat vraagt,” antwoord de beste bewindspersoon die dat departement onder zijn of haar hoede heeft, “niet al te best. We komen zo links en rechts nog wel wat centjes tekort.” “Nou dat geeft toch helemaal niet beste collega”, zegt dan bijvoorbeeld de Minister van Defensie, “wij kunnen het ook wel met wat minder doen hoor. Kijk, hier heeft u alvast wat geld van ons.” ”O, dankuwel hoor. Wat bent u toch een fijne collega.”, zegt dan de Minister van Financiën die zich terstond afvraagt hoe het toch kan dat hij telkenmale weer wakker ligt van een begrotingstekortje terwijl hij zulke hulpvaardige collega’s heeft. En zo praten allerlei mensen die we daar best in kunnen vertrouwen net zo lang door tot de begroting sluitend is. En als die niet sluitend is volgen er maatregelen. Maatregelen zijn op dat moment per definitie niet populair. Maar we begrijpen allemaal dat den cost voor den baet uytgaat. En zo is het ook in ons eigen (micro-) huishouden.

      Wat was u van plan?

      Heeft u al een begroting gemaakt voor uw eigen boekjaar? Weet u hoeveel geld u gaat ontvangen. Weet u hoeveel u zult moeten uitgeven vanwege aangegane verplichtingen? Heeft u een goed inzicht in de financiële ruimte die u dan al dan niet heeft? En wat gaat u met die financiële ruimte doen? Wat is verstandig te doen en wat is leuk om te doen. Wat is noodzakelijk om te doen en wat is luxe? Kan het allemaal betaald worden of moet u nog wat doorsparen voor dat  uitstapje of die nieuwe computer? We verwachten van bedrijven, instellingen, organisaties en ons landsbestuur dat er gewerkt wordt met sluitende begrotingen. Als we niet groeien, als resultaat van die plannen, dan valt dat ons tegen.  De grootste financiële besparing die u zelf kunt maken is door planmatig te werk te gaan. Maak een overzicht van uw inkomsten en uitgaven. Zet deze bijvoorbeeld in de Geldplanner zoals die hier ter linkerzijde is te vinden. Maar maak daarnaast ook met uzelf en uw naaste omgeving afspraken en plannen hoe u het volgend jaar geld wilt besparen. Op energie, drank, tussendoortjes, roken, autogebruik, parkeergeld, aflossing van een lening, uitjes, abonnementen of die vele andere terreinen waar wellicht een besparing gerealiseerd kan worden. Dat kan namelijk altijd. Bespreek ook eens met elkaar, of met uzelf,  hoe u extra inkomsten kunt genereren.  Hoe zit met uw leefstijl. Wat zou er gebeuren als u daar een kleine verandering in realiseert?

      De beste bespaartip die er is: maak een plan en houdt u aan het plan. U zult er geen spijt van krijgen. En niet alleen omdat ik het zeg maar met name omdat ik het zeg.  

       


      'De misêre is al op 400 meter waarneembaar.'

      Mijn biecht.

      Er is een tijd geweest dat De Vrek een sloddervos was. Ik beken. Dat leidde tot allerlei excessen waar ik achteraf niet tros op ben. Regelmatig kwam ik thuis en had de kabelaar mij van het televisienet gehaald vanwege wanbetaling. Ook kwam het voor dat ik om dezelfde reden dagenlang  telefonisch niet bereikbaar was. Het kostte altijd weer veel geld, tijd en negatieve gevoelens om dit weer recht te breien. Na goede gesprekken met dierbaren ('Zo kan het toch niet langer lieve jongen.') kwam ik tot het inzicht dat ingrijpen dringend noodzakelijk was.

      Betaal direct.

      Betaal al uw rekeningen direct. Laat er geen dag tussen zitten. ‘Ja maar Vrek, dan mis je toch de rente? Dat geld steken die banken mooi in hun eigen zak.’ Dat klopt. Zullen we even samen rekenen? Gesteld dat u 3 % rente op jaarbasis heeft op uw spaarrekening. Gesteld dat u een totaal van € 2.000,00 aan openstaande rekeningen heeft gedurende 30 dagen.  Dan bespaart u 3 x € 20,00 : 12 = € 5,00 per jaar. Daarvoor krijgt u het volgende terug:

      - u loopt de kans dat u de eerste termijn van een rekening laat verlopen en daardoor een boete moet betalen;

      - u heeft uw kredietruimte verspeeld, u zit aan uw grens, tegenvallers en onverwachte uitgaven kunt u niet meer opvangen en op meevallers (een leuke aanbieding) kunt u niet reageren;

      - de kans dat u ‘rood’ (een negatief saldo heeft) komt te staan op uw betaalrekening is groter en de rente die u dan betaalt is erg hoog;

      - het voordeel dat u denkt te behalen door uw betalingen uit te stellen bent u op dat moment in één keer kwijt;

      - u heeft geen goed overzicht van hetgeen men op u te vorderen heeft;

      - dat kan vervolgens leiden tot een gevoel van onrust en onzekerheid, en dat voor die paar euro’s.

      Vreugde en trots gaan best samen.

      De Vrek betaalt alles direct. Daarvoor krijg ik rust, heb ik al jaren geen boetes meer gehad en evenmin heb ik mij bij de mensen die op de één of andere wijze aan mij gehecht zijn verantwoording hoeven af te leggen. Geloof me (dat deed u toch al): u voelt zich zekerder wanneer u alles onder controle heeft. U kijkt op uw bankrekening en weet dat het bedrag dat u daar vermeld ziet staan ook daadwerkelijk uw bezit is. Er hoeft en gaat niets meer af omdat u immers al uw schulden heeft voldaan. O, wat voelt u zich dan zeker. En trots. Het schenkt vreugde in uw hart. Blijf ver weg van die rode negatieve lijn. Geld dat u maandelijks structureel over heeft laat u overboeken naar een spaarrekening. De ASN Bank heeft zelfs een betaalrekening waar u 1 % rente op krijgt. Het werkt écht! Uitstellen van betalen brengt u weinig tot geen voordeel maar, naar mijn onovertroffen en altijd juiste mening, enkel misère.  En dat is geen raar Frans kaasje kan ik u hier thans en nu verklappen.

      Alleen beeld en geluid staan tegenwoordig centraal bij de makers van televisie. De inhoud en het onbevooroordeeld informeren van u en mij  is op zijn best secundair geworden. Het moet snel, een zekere doelgroep aanspreken en niet te diepgaand worden. Anders zijn er te weinig kijkers die passen bij het tijdslot van het programma en de daarbij behorende adverteerders. Verstildheid is nauwelijks meer aan de orde. Het is bijna synoniem geworden voor ‘ouderwets’ en ‘niet ter zake doend’. De oudere kijkers onder ons kennen nog wel programma’s zoals ‘Showroom’ waarin mensen geportretteerd werden zonder te pogen hen te blameren. In een rubriekje zoals ‘De TV Draait Door’  in het boeken-films-en elkaar-schaamteloos-promotende-jij-ook-ik-ook-televisie-programma ‘De Wereld Draait Door (DWDD)’ worden mensen die afwijken van het gemiddelde ronduit uitgelachen. Afwijken mag niet. Afwijken moet aan het volk getoond worden. En het volk moet lachen. Kijkcijfers mogen hiermee schaamteloos worden opgekrikt.  Wat dacht u van zo’n programma als ‘Een schitterend Ongeluk’ waarin Wim Kayzer langdurige bewegingsloze televisie maakte die gericht was op het verrijken van ons bestaan. Ach, wellicht ben ik ook te afwijkend om met heimwee te denken aan zo’n avond met rustige en inhoudelijke televisie die inspireert en aanzet tot denken.

      De vertraagde tijd.

      Merkwaardig is nu, want ik vergeet bijna waar deze rubriek voor bedoeld is, dat we die versnelling in het denken terug kunnen zien in ons dagelijks handelen. Alles moet snel. Als het stoplicht één seconde op groen staat dan beginnen de automobieltjes achter De Vrek al luidruchtig hun ongenoegen kenbaar te maken. Ze toeteren mij en mijn Jaguar voort. Als ik te lang op zoek ben naar mijn bonuskaart bij de kassa van de supermarkt dan hoor ik de caissière en het op aan mij aansluitend winkelend publiek nadrukkelijk zuchten. En als ik in een gesprek eens naar het plafond ga kijken om een goed antwoord te kunnen construeren wordt er smalend gezegd dat men vandaag graag nog een reactie wil ‘hahahaha’, en een ieder lacht hartelijk mee.

      We hebben dat jachtige in onze dagelijkse routines verankerd. Nadenken, dat is van vroeger. Dat hoeft niet meer. En zo zie ik regelmatig overvolle winkelwagens in de supermarkt die moeiteloos en onnadenkend gevuld worden. Denk nu eens bij elke aanschaf goed na of u het daadwerkelijk nodig heeft, of u het kunt betalen en of het op een andere manier waarde toevoegt aan uw bestaan. Pas de 10 seconden regel toe wanneer u in de supermarkt bent. Heeft u die zak chips nodig of heeft u gewoon lekkere trek? Als u lekkere trek heeft zou dan een cracker ook kunnen volstaan? Heeft u die suikerhoudende en chemicaliën bevattende frisdrank echt nodig of zou een glaasje water niet verstandiger zijn? Wilt u echt kant en klare soep kopen of maakt u liever zelf een grote pan verse soep zonder E-nummers bevatten substanties? Maakt u de groente eventjens (citaat van Swiebertje, ook te langzaam voor nu) zelf schoon of koopt u van die kant-en-klare voorgesneden en 4 maal zo dure zakjes groente?

      Het mogen er ook 11 zijn hoor.

      Met de 10 seconden regel haalt u gegarandeerd andere (of minder) boodschappen. Maak tevoren een boodschappenlijstje voor de supermarkt en beperk u tot dat lijstje. Wilt u toch meer aanschaffen, denk dan eerst 10 seconden goed na. En die andere gouden regels kende u al: nooit met een lege maag naar de supermarkt gaan, laat de kinderen als het even kan thuis, winkel met een mandje en niet met een karretje en kijk ook eens naar de veel goedkopere huismerken onderin het schap. Zoals ik pleeg te zeggen: neem de tijd voordat de tijd u neemt. Uw vraag beantwoordend: natuurlijk mag u mij citeren.

      Een betrouwbare tuinman maakt uw handen vrij.

      Overmoedig als ik was ging ik ooit eens aan de slag met het invullen van de papieren die behoorden bij het plegen van aangifte voor de Belastingdienst. Ik moest ongeveer € 200,00 terugbetalen aan onze strenge maar altijd rechtvaardige Vader Staat. Vervolgens ging iemand met iets meer kijk op administratie en het interpreteren van wazige teksten aan de slag met mijn aangifte. Op basis daarvan kreeg ik € 600,00 terug van diezelfde vader. Dat scheelde € 800,00 en dat is dan weer een leuk weekendje London. En dan heb je nog geld over om ter plaatse van die prachtige souvenirs met die onvermijdelijke beeltenissen van de lokale koningin en prinsesjes aan te schaffen. 

      Wanneer u niet ter zake kundig bent en wanneer u een beslissing moet nemen die verregaande en langdurige financiële gevolgen kan hebben, schroom dan niet om u te laten bijstaan door een echte deskundige. Niet door die handige oom die ooit eens per ongeluk (‘Ja, ik weet ook niet hoe dat kan.’) met succes een formulier goed heeft ingevuld, maar door iemand met de juiste accreditaties. Geef eens een paar tientjes uit aan een belastingadviseur. Of een paar honderd euro aan een financieel deskundige die u helpt de beste hypotheek te vinden. Of iemand die u helpt met het onderhandelen wanneer u daar zelf niet goed in bent. Bent u zelfstandige en verdient u uw geld door zoveel mogelijk uren te ‘schrijven’? Laat dan een echte schilder uw huis verven: die doet het vast beter en u kunt in de tussentijd het geld verdienen om de vakmanvrouw te betalen. Het is ook beter voor de economie, want die kan wel wat hulp gebruiken. Sinds jaar en dag laat ik onze financiële administratie verzorgen door een belastingkantoor: ik heb geen zorgen, koop mijn gemoedsrust en onzekerheid af, houd tijd over en ik weet zeker dat ik de beste aangifte gedaan heb die mij het meeste oplevert. Hoogmoed komt voor de val.

      Regelmatig krijg ik mij dierbare reacties op de tips die hier vermeld worden. Zo kreeg ik onlangs een reprimande over het herintroduceren van de in onbruik geraakte picknick. Iemand vroeg mij wat te doen met picknicken terwijl het regende. ‘Ja,’ denk ik dan. ‘dan zou ik niet gaan picknicken.’ Waar ik maar mee wil zeggen: er zijn vast onder u die ten diepste handig zijn met hun administratie en op wie termen als ‘fluitje van een cent’ en ‘handomdraai’ van toepassing zijn. Maar als u twijfels heeft, u er niet goed in bent en/of er geen tijd voor heeft: laat u dan omwille van uzelf bijstaan. Deze tip is, net als andere, enkel van toepassing op hen op wie het van toepassing is. Als u zich niet aangesproken voelt dan mag u blij zijn dat u het goed geregeld heeft. Dat wou ik even kwijt. Op de valreep. Van dit stukje. Dus. Ladieda.

      

      Dat kunt u toch ook één dag per week?

      Spendeer uw geld met reden en wees uw onbewustheid bewust.

      Neemt een grote hap vla in uw mond en spreek de volgende zin hardop uit: de betwiste onbewust bewuste, betwiste de bewust onbewuste betreffende  de bewusteloze onbetwist bewuste. Dat was lachen. Misschien een rare zin maar er zijn dagen dat ik een dergelijke situatie in de praktijk meemaak. Maar daar gaat het nu niet om! U moet mij nu niet steeds confuus maken want dan weet ik niet meer wat ik nu weer voor waardevols aan de samenleving wens toe te voegen. We zijn ons soms niet meer bewust van ons gedrag. Ooit was ik klein. En ik had een droom. En die droom was dat ik op een dag een huisje uit de catalogus van Lego zou mogen bezitten. Dat huisje had een carport en een autootje. Het geheel kostte nieuw in de verpakking ƒ 20,00 (zo’n beetje € 9,00). Daar is deze heer als kleine dromende jongen maar liefst een half jaar voor aan het sparen geweest. Maar uiteindelijk was het vergaard en werd het begeerde gekocht. Als een kind zo blij. Mede vanwege kindheid. En blij. Nuwertijds (een woord dat ik spontaan bedenk en graag aan onze mooie taal toevoeg) geef ik op een doordeweekse dag onbewust veel geld uit. Dat weet ik, dat ben ik mij bewust. Ik geef dus bewust onbewust geld uit.  Huppatee, daar wordt weer een darmverklevende reep aangeschaft voor € 1,50 bij het pompstation. Flesje water erbij voor slechts € 2,00. En ze hebben daar ook van die mooie tijdschriften met auto’s die je toch nooit kunt betalen. Maar het blad gelukkig wel en dat kost maar € 5,95. En dan zitten we al op € 9,45, hetgeen de waarde van het huisje uit de jeugd reeds te boven gaat. Begrijpt u wat ik bedoel? Ja, hé?!?  Wij begrijpen elkaar. Ik voel het en u vast ook. Mmmmmm.

      Binnenlui.

      Maar ter zake: beste boeren, burgers, buiten- en binnenlui . Noot: Als er buitenlui zijn moeten er ook binnenlui zijn. We noteren dus vandaag,  4 augustus 2011, de woorden ‘Binnenlui’ en ‘Nuwertijds’  als ontstaansmoment opdat De Dikke uit Dalen dat straks onbetwist in de analen kan  vastleggen. Dwalen we weer af. Goed, laten we met elkaar afspreken dat we vanaf nu één dag per week (de dinsdag is de beste) geen enkele cent gaan uitgeven in het dagelijkse verkeer. Dus niet tanken, niet naar de supermarkt, niet in de kantine, niet op internet, nergens niet. Dat betekent soms improviseren als er bijvoorbeeld geen brood meer is. Maar dan is er altijd nog wel een beschuitje of knackebreud of een lekkere appel. Wees u bewust dat u geld uitgeeft en u zult meer besparen. En denk erom: sjoemel niet met de geldvrije dag want dan vormen het hek en de dam geen eenheid meer. Geef overigens wel, en dat doet u vast altijd, aan de collectant voor het goede doel. Een dag per week geen geld uitgegeven en u heeft een rijker leven. Noteert De Dikke uit Dalen deze spreuk ook even?

       

      Brrrrr, wat is het koud (of warm, of nat, of droog, of winderig al naar gelang het moment dat u dit leest). Blijf maar lekker binnen vandaag en ga u lekker lopen vervelen. Er is niets op televisie, uw vrienden zijn op vakantie gegaan en ze hebben u niet verteld waarheen en de krant heeft u al gelezen. Ga dan eens gezellig achter uw beeldscherm zitten, deze bijvoorbeeld, en kijk eens rond op het wereld wijde web naar een goede en voordelige (ziektekosten-) verzekering. Pak uw huidige polis er bij en neem eens ruim, laten we zeggen twee uur, de tijd om een vergelijkend warenonderzoek te plegen. Dat is namelijk echt de moeite waard en u verdient in die 2 uur vaak meer geld dan bij uw werkgever. En wat zult u zich na afloop tevreden voelen. U zult spinnen van genot en uw zelve trots in de spiegel kunnen aanschouwen. Dat heeft u hem maar weer mooi geflikt.

      Dit kopje staat bijna in het midden.

      Kijk ook even naar een collectieve (zorg-) verzekering. Soms kunt u daar gebruik van maken omdat u ergens lid van bent. Collectieve verzekeringen bestaan bij de garantie van welke collectiviteit dan ook en zijn derhalve niet noodzakelijkerwijs gekoppeld aan een werkgever. Vandaag is een mooie dag, en nu is een goed moment, om dit varkentje eens te wassen. U en uw eventuele gezin varen er wel bij. En u bespaart gemakkelijk meer dan € 100,00. Als u al jaren niet omgezien heeft naar uw verzekeringen misschien wel een veelvoud hiervan! Kijk bijvoorbeeld op www.zorgkiezer.nl , of www.kiesbeter.nl . Of google: ‘zorgverzekering vergelijken’. En dat oversluiten is zo geregeld hoor. Dat is helemaal niet lastig meer. De Vrek zegt: doen! Hahaha, gekke vrek.