V R E K K E N P A G I N A
Consuminderen, bezuinigen en besparen met een knipoog.
      Aangepast zoeken

      'Er bestaat geen slecht weer maar wel slechte kleding.', Noors gezegde.

      In mijn kelder, waar de Vrek te midden van weckflessen en pekelvlees het voorjaar afwacht, bereiken mij in de wintermaanden vaak verontrustende berichten betreffende eventueel ingetreden kou. U schijnt het des winters meestentijds zwaar te hebben daarbuiten. Nu zijn er lieden die dit moment aangrijpen om zich te wapenen tegen de kou met allerlei duur aangeschafte kledingstukken. Dat is niet nodig en kost u erg veel geld.

      Ten einde te amputeren lichaamsdelen te vermijden is het terecht van belang zich goed te weren tegen het barre weer. Bij de laatste Elfstedentocht heeft de Vrek zich helemaal ingesmeerd met Vaseline en heeft vervolgens de hele dag op het tochtige ijs gestaan zonder het koud te hebben. Ook de voeten werden niet vergeten bij het insmeren. Kledingadvies: spijkerbroek met daaronder een trainingsbroek, een goede winddichte jas, droge gebreide sokken in droge schoenen of laarzen met profiel, een gebreide trui met 2  t-shirts, handschoenen, sjawl en muts en er is niets aan de hand. U hoeft helemaal geen duur ondergoed of rare schoenen aan te schaffen. Kleed u gewoon stevig aan en smeer u goed in. Neem wel watervrije Vaseline.


      De heer Jort Kelder, bij wie het noemen van mijn naam vast geen warme gevoelens oproept, voerde om voor hem moverende redenen campagne tegen de aanwezigheid van ijsmutsen van Unox bij een aanstaande, wanneer dat ook moge zijn, te verrijden Elfstedentocht. En de fabrikant van zowel Vaseline als Unox is Unilever. Is dat niet waarlijk grappig? U hoeft niet te lachen? Ach, ik eigenlijk ook niet.

      Onderaan e-mails treft u regelmatig een zinnetje aan hetwelk ons verzoekt eerst na te denken alvorens het betreffende bericht en bijsluiters uit te printen. De eerste paar keer dat ik het zinnetje las dacht ik inderdaad even na en besloot ik het niet uit te printen. Maar gaandeweg werd het zinnetje uit routine niet meer waargenomen en viel ik terug in het oude patroon: ‘Dit is belangrijk, hoppa, printen maarrrrr.’ De laatste weken print ik echter alleen nog het hoognodige uit. Bijvoorbeeld een brief die per se per post verzonden moet worden. De rest wordt handig opgeslagen in allerlei mapjes en submapjes. En het gekke is: de Vrek mist niets, heeft een overzichtelijk bureau, houdt papier en dure toner over en zijn voor een riante prijs aangeschafte printer (de volgende wordt dus een heel slag kleiner) slijt niet meer. Mensen met een tabletcomputer hoor ik zelden klagen over het feit dat zij niet rechtstreeks kunnen printen. Maar du moment dat er een printer is aangesloten op het systeem gaan we die gebruiken. Rare mensen zijn we eigenlijk. U niet? Sorry. Hoe dan ook: print minder, of helemaal niet, en bespaar. Het is vandaag de dag niet meer nodig te printen. Organiseer uw werk en sla informatie overzichtelijk op, trek profijt van de technologische ontwikkelingen (informatie is overal verkrijgbaar en op te slaan) en print alleen als het echt moet. Het liefst zou ik het woord moet met hoofdletters hebben geschreven maar dat zou bij nader inzien als te drammerig worden ervaren. EN DAT WILLEN WE NIET!

      In de winter kunt u alvast een voorschot nemen op het aankomend tuinseizoen door uw tuingereedschap eens goed onderhanden te nemen. U heeft de keuze: op vrijdagavond voor de knetterkast hangen of u nuttig maken door uw grasmaaier eens lekker te grazen te nemen. Nou, ik wist het wel! Heerlijk die geur van olie waarmee u de draaiende delen weer soepel maakt. Tralala. En wat een geweldig mooi gezicht zo'n schone grasmaaier die als het ware staat te popelen (want doorgaans popelen grasmaaiers en soortgelijke niet) om de groene zoden te lijf te gaan. Oeioeioei. De snoeischaar, takkenschaar en kantknipper maakt u ook alvast soepel en roestvrij en met een vijl maakt u die delen scherp die weer scherp moeten zijn. Hoppatee! U kunt de aan te scherpen onderdelen ook even langs de vakman brengen natuurlijk. Kortom: onderhoud uw tuingerei en verleng hun levensduur. Wow, amazing! Als straks het groeiseizoen aanbreekt heeft u er misschien geen tijd meer voor. Nou, heb ik u enthousiast gemaakt en was u inmiddels al op weg naar uw schuurtje of zit u nu schouderophalend naar dit scherm te kijken?

      De Vrek noemt zijn partner wel eens gekscherend de Imelda Marcos der Lage Landen. En dat heeft meer betrekking op haar gave om zich te voorzien van een onmatige hoeveelheid schoenen dan op haar stijl van leidinggeven. Om u een idee te geven: haar inloopkast is van een dusdanige omvang dat we er onlangs bijna een uur op zoek geweest zijn naar de caravan. Die vonden we uiteindelijk achter een stapel van haar schoenen die op hun beurt weer achter de handtasjes verscholen lagen. Het is een  beetje een rommelig vrouwtje die ik erop na houdt, u heeft gelijk. Maar wat is ze daarentegen verschrikkelijk lief…  Daar kan Imelda Marcos op haar beurt dan weer een voorbeeld aan nemen. Nadat ik hopelijk met die woorden de relatie weer in een wat  ontspannender vaarwater heb gebracht ga ik u het een en ander vertellen over hoe u uw schoenen het beste kunt onderhouden.

      Landgenoten: investeert in uw loopgerei!

      Als een schoen een crimineel was dan zouden wij het als samenleving normaal vinden om hem of haar een tweede kans te geven. Is een schoen een gedoubleerde leerling dan geven we het de voordeel van de twijfel en krijgt het de kans op eerherstel. En is de schoen een atleet dan mag deze het na een valse start opnieuw proberen. Maar omdat een schoen een schoen is wordt deze, en de waterlanders springen me thans in de ogen, zodra ze een teken van zwakte vertoond weggegooid. U kent wellicht de slogan van het schoenmakersgilde: ‘Gun uw schoenen een tweede ronde, weggooien is zonde.‘ Het gilde heeft het bij het rechte eind. De Vrek laat zijn schoenen regelmatig verherstellen en doet pas afstand van de schoenen na een (gemiddeld) derde nieuwe zool. Het is aanmerkelijk goedkoper en duurzamer dan nieuw aanschaffen. Doe uzelf een lol: kijk eens welke schoenen van u hersteld zouden kunnen worden. Een nieuw zooltje eronder en het leer wat op laten kalefateren door de vakman en u loopt er zo weer een tijdje op weg. U bespaart per gezinslid al redelijk snel € 100,00 per jaar.

      Kijk bij de aanschaf van de schoen naar de kwaliteit en laat u goed voorlichten. Goedkoop is duurkoop. Er zijn ook schoenen van zekere naam en faam die juist vanwege die naam en faam erg duur zijn. Die kunt u ook vaak beter mijden want regelmatig stellen juist deze schoenen in duurzaamheid zwaar teleur. Ach, u weet zelf best wel wat een redelijke prijs is voor een goede schoen.

      Zen en de kunst van het schoenonderhoud.

      Naast het repareren van uw oude(re) schoenen is het van belang dat u zorgt voor goed onderhoud ten einde de levensduur te verlengen. De Amerikaanse filosoof Al Bundy heeft ooit eens gezegd: ‘If your shoes look like sh*t, you look like sh*t.’ En daar had deze man, wiens vrouw overigens verbazingwekkend veel op mijn huisgenote lijkt, natuurlijk wel een punt. Goed verzorgde mensen hebben meer kansen op een goede carrière. Dat hebben ze onderzocht in een laboratorium in Zwitserland (‘Das Hoppe Institut’).

      Dan volgen nu de tips voor goed onderhoud.

      - Draag om de twee dagen een ander paar schoenen. Dan kunnen ze even op adem komen en het transpiratievocht kan dan worden afgevoerd.

      - Zet uw schoenen nooit bij een hete kachel of voor de open haard (en zeker niet erin) als ze onverhoopt nat geworden zijn.

      - Gebruik een schoenspanner of vul de schoenen met proppen oude kranten zodat ze hun vorm kunnen behouden en scheurtjes in het leer zo veel mogelijk worden voorkomen.

      - Ga nooit met uw schoenen naar zee of andere zoutwaterbaden. Met rubberschoentjes of laarzen natuurlijk wel, maar leer is er niet tegen bestand.

      - Gebruik een schoenlepel. Bij het in en uitstappen kunt u het beste de veters of gespen helemaal losmaken en ze niet ‘uitrappen’.

      - Behandel de schoenen regelmatig met bijvoorbeeld een spray tegen inwerking van vuil en vocht. Dat lijkt een onzinnige handeling omdat u er niets van ziet maar het werkt ter dege.

      - Poets uw schoenen regelmatig. Niet de hoeveelheid te gebruiken schoenpoets (niet teveel dus) is dan van belang maar de frequentie is bepalend voor de levensduur.

      - En, zoals gezegd, ga tijdig naar de schoenmaker voor levensverlengend onderhoud.

      Op het internet kunt u zelfs complete weblogs vinden met tips over hoe u het beste uw schoenen kunt poetsen en onderhouden. Zoals de poëet goedkoop poëtiseerde: ‘Met een goed onderhouden schoen verdient u gegarandeerd meer poen.’ Waarop ik hem antwoordde: ‘U bent een slecht rijmelende poëet zonder dat u het weet.’  Waarop hij sprak: ‘U bent een Vrek met een dikke nek.’ En ik eindigde met: ‘Waarmee u het bewees, I rest my case.’ En zo kwamen wij de lange winteravonden door.

       

      Wat was de functie van dat rare knopje rechtsbeneden? 

      De Vrek heeft, het zal u niet verbazen, de tijd nog meegemaakt dat de telefoon in de gang van het huis stond. Het had een eigen tafeltje en zat daar met zijn draaischijfje en dat onduidelijke knopje rechtsonder (wat was dat toch?) zeer comfortabel op een Smyrna-kleedje. Dat tafeltje was meestal voorzien van een lade waarin een notitieblokje lag, een telefoonklapper, een rolletje Rang en een pen. Onderop het tafeltje lagen de telefoonboeken van de regio. Ook van vroeger: pijnbank, strontemmers, builenpest, guillotine, armenhuizen, kruistochten en aderlaten. En missen we al deze zaken? Wat zou u gebeuren wanneer u, als bezit(s)ter van een mobiele telefoon, geen vaste telefoonaansluiting meer zou hebben? De laatste tijd hoor ik steeds vaker mensen die besloten hebben om alleen nog maar mobiel te bellen en de vaste aansluiting de deur uit te doen. Reden: ze worden toch enkel maar op het mobiele nummer gebeld en als men omrekent wat het per binnenkomend telefoontje kost om de vaste lijn aan te houden dan wordt het pijnlijk duidelijk hoe duur die vaste aansluiting daadwerkelijk is.

      Doet allen mee.

      Dus: opzeggen, weg ermee, de nieuwe tijd is aangebroken, het hoeft niet langer en  doe iets leuk met dat bespaarde geld. Wel even een waarschuwing. Is uw vaste telefoonabonnement onderdeel van een pakket (bijvoorbeeld met  internet, telefonie en televisie) wees dan heel erg verschrikkelijk ontzettend helder in uw communicatie naar de leverancier. U zou niet de eerste zijn die het telefoonabonnement op wil zeggen en vervolgens op een ochtend ontdekt dat de televisie niet meer werkt, een doos krijgt thuisbezorgd met een welkomstpakket voor de nieuwe internetverbinding en tot zijn schrik de vaste telefoon nog hoort overgaan. Brei dat maar weer eens recht. Schrijf daarom een heldere brief of e-mail dan heeft u altijd iets om op terug te vallen. En als u stopt met uw vaste telefoon dan bespaart u ook op de stroomkosten voor het (meestal tenminste) op te laden en het in gebruik zijnde apparaat en de periodieke investering in een nieuw toestel.  Nederland wordt steeds moderner. Doet allen mee! Gelieve standbeelden ter mijner ere in overleg te plaatsen na goedkeuring van het model en houdt rekening met de minimumhoogte van 4 meter vanaf de 3 meter hoge sokkel.

       

      'We zijn er zo blij mee.' 

      In tijden van vakantie neemt het verlangen naar het materiele toe. We bezoeken tentoonstellingen, kerken en kastelen en worden geprikkeld door de rijkdom die we daar aantreffen. We bezoeken de duurste winkels met de duurste merken en het verlangen naar bezit maakt zich van ons meester zoals Esmeralda de Klokkenluider van de Notre Dame tot waanzin dreef. Ook het dorpje waarin we verblijven, of hetwelk we op televisie zagen in zo’n woonprogramma (welke van de 72, vraagt u zich nu af) doet ons verlangen naar meer, meer en meer toenemen. Maar wat is nu de lol van een tweede huis en welk financieel voordeel wordt er nu daadwerkelijk mee behaald? In sommige dorpen, zo ook in ons land, is een groot deel van de inwoners nooit thuis om de simpele reden dat ze er niet wonen maar enkel recreëren. Waarschijnlijk zijn er slimme makelaars die argumenten kunnen verzinnen waaruit blijkt dat dit goed is voor het milieu en de woningnood. ‘Deze huizen zijn geheel recyclebaar en zijn zo klein dat niemand er permanent wil verblijven.’  Vroeger woonde er een compleet schippersgezin met hond, kat,  over- en grootouders erbij in, maar nu is het te klein. Recyclebaar wil zeggen: het glas van de ramen gaat in de glasbak en de stenen worden hergebruikt om er een mooie puinhoop van te maken. 

      Zo. En dan volgen er nu nog wat argumenten.

      Mensen met een tweede huis zijn vaak gestresst.  Of de huizenrpijzen dalen, of het inkomen daalt en die scheiding kwam ook niet zo goed uit of de politiek ter plaatse neemt rare beslissingen aangaande buitenlanders en het bezit van onroerend goed. Daarnaast: het is heel veel werk om het te onderhouden en kost veel tijd en geld om het frequent te bezoeken. Doe het nou niet: zorg niet voor prijsopdrijving waardoor de lokale bevolking moet vertrekken omdat ze het niet meer kunnen opbrengen. Zorg voor rust in uw eigen hoofd en portemonnee en huur anders af en toe een huis. Wees nou eerlijk: dat is toch beter voor iedereen? Geniet van de tijd die u bespaart, de rust die het u geeft, de afwisseling die u ervoor terugkrijgt (u kunt nu ook naar andere plekken gaan) en het geld dat u bespaart.  Sommigen zeggen dan tegen de Vrek: ‘Ja, maar sommigen hebben er geld aan verdient.’ En dan repliceert deze tedere man altijd met een vilein: ‘Sommigen’. Want zo ben ik.

      Deze informatie is nu ook op internet verkrijgbaar!

      Als u de krant echt elke dag spelt, weglegt en dan weer herleest dan kunt u deze tip het beste aan u voorbij laten gaan. Uw gemoed moet niet lijden onder een brute vorm van spaarzin want anders wordt het waanzin (ik weet ook niet waar die geweldige spreuken vandaan komen, ze komen plots op). Als besparen leuk is dan gaat het gemakkelijk. Leidt het tot ongenoegen dan wordt het een opdracht, een te dragen last. Maar, denk er eens over na. Wat zou er allemaal mis kunnen gaan als u de kosten voor uw abonnement zou delen met uw buren. U leest de krant bijvoorbeeld in de ochtend en zij de rest van de dag. Afhankelijk van werkschema’s of huishoudelijke omstandigheden en levensfase maakt u hierover afspraken. Dat kan al snel meer dan € 175,00 (afhankelijk van de krant en het type abonnement, zie ook www.krantenabonnement.com) per jaar schelen. Met dat geld kunt u dan weer een buurtfeestje geven (op z’n Amerikaans, iedereen neemt zijn eigen drinken, wapen en eten mee ) of andere sociale cohesie bevorderende activiteiten organiseren.

      Wist u overigens, subtip, dat daar ook weer een vorm van sponsoring/subsidie tot € 500,00 op mogelijk is? Daar komt De Vrek op een later moment op terug want ‘wie wat bewaart heeft wat’. Vandaag heeft u in ieder geval weer € 150,00 bespaart, het milieu een goede dienst bewezen en gewerkt aan een goed contact met de buren. En dan ook nog die spannende subtip. Dankjewel Vrek! Graag gedaan consument.

       

       

      Niets vind de Vrek meer stuitend dan het gebruik van vuurwerk. Die Chinezen hadden het buskruit nooit mogen uitvinden. Hadden ze maar een voorbeeld genomen aan de Vrek zelve want die heeft het vuurwerk immers ook niet zelf uitgevonden. Maar ja, toch doen hé!? Wilt u van mij een opsomming van de zin en onzin van vuurwerk?

      Zin en onzin.

      Eerst de zin: er zijn mensen die het mooi vinden. Dat was dat. Nu de onzin: in 2011 is naar verluid voor ongeveer €70 miljoen (hoezo, crisis?), alleen al in ons mooie landje aan de Waddenzee, de lucht ingeschoten. Schandalig toch? Maar goed, wanneer mensen hun geld willen verkwisten dan moeten ze het zelf weten. Je hebt mensen die op de zolder van hun doorzonwoning voor hun plezier in leder gehuld in de beugels hangen terwijl hun vrouw hen afranselt. Zeg ik ook niets van. Maar wat de Vrek stuit is dat hij veel overlast ondervindt juist op die uren waarop het vuurwerk niet gebruikt mag worden. De Vrek vind het ook niets dat zijn huisdieren dagen in de stress zitten en soms weglopen. De Vrek stuit het tegen de borst dat jaarlijks honderden mensen hun leven verliezen tijdens de productie van vuurwerk in lage lonen landen voor ons gerief. Er zijn mensen met long-aandoeningen die niet uit huis kunnen dezer dagen. Er raken jaarlijks velen gewond en via ons omslagstelsel moet De Vrek meebetalen aan het herstel van die onverlaten. Dieren in het wild hebben erg veel last, raken in de stress, gedesoriënteerd en hun soortgenoten kwijt. Het is verschrikkelijk slecht voor het milieu. De volgende dag mag ik weer de boel opvegen die een ander, een asociale, voor mijn deur verknald heeft. Bespaar u en uw gezin die € 50,00 en ga met een mooie fles champagne om 24.00 uur uw buren feliciteren. Of koop zo’n mooie lava-lamp.

       

       

      Een gewetensvraag. ‘Ja maar, beste en door ons allen zo erg geliefde Vrek, onze familie is al drie generaties lid van de Vara-gids. We moeten die omroep toch blijven steunen?’ ‘O ja?’ zou ik dan smalend antwoorden, ‘waarom dan?’ En dan zegt u: ‘Ehm....., ja nou. Ze hebben het geld nodig.’ Nadat ik dan ben uitgelachen en heb gezegd dat ik uw mening respecteer enzo, slaan we elkaar lachend op de schouders en zegt u uw abonnement op.

      Laten we er niet omheen draaien: u heeft internet als bron van informatie en elke dag staat in uw dagblad, soms zelfs in streek bladen, een overzicht van de televisieprogramma’s. Velen hebben inmiddels digitale televisie . Bij de meeste aanbieders krijgt u dan een prachtig overzicht, u kunt zelfs vooruitkijken naar de volgende dag, van alle programma's (meer dan in uw televisiegids staat hoor) en een beschrijving van de inhoud. Stel uzelf de vraag: is het erg als ik mijn televisieblaadje mis? Die omroepen redden zich wel hoor. Die gooien uw en mijn geld toch op een gigantisch schandalige (denk alleen maar aan de waanzinnige salarissen van overschatte ‘televisie persoonlijkheden’ ) over de balk. ‘Ja, we moeten ze wel duur betalen want anders gaan ze naar de concurrent.’ Ja, nou en ?!? Sponsor uzelf en niet de omroepen, die redden zich prima.

      Zo weer € 45,00 per jaar bespaart. En het milieu juicht met u mee.

      Klik op de kaart voor een winkel bij u in de buurt.

      Betekenissen van het woord Struinen: 1) Spoor volgen, 2) Kapen, 3) Rommelen, 4) Rondkijken , 5) Rondneuzen, 6) Scharrelen, 7) Snuffelen. En dan hebben we nog niet eens alle betekenissen gehad. U kunt struinen bij een kringloopwinkel en dat kan dan klaarblijkelijk al op 7 verschillende manieren worden uitgelegd. U kunt zich ook oriënteren bij de kringloopwinkel (12 betekenissen), of laten adviseren (6 betekenissen), uzelf uitleven (3) of heerlijk genieten (14). Wat kunt u eigenlijk niet bij zo’n mooie winkel? Zo’n winkel met over het algemeen ideële doelstellingen en mensen met een klantgerichte werkhouding. Nou, u kunt daar bijvoorbeeld niet: zich een buil vallen, halogeen lassen, opgelicht worden of gras maaien. Om maar een paar zaken te noemen.

      Er schijnt een zegen op te rusten.

      Maar we dwalen af, wat overigens ook prima kan in de wat grotere kringloopwinkels, en u heeft mij verleidt tot een uitstapje dat ik niet wilde maken. Nee, kringloopwinkels zijn een zegen voor de mensheid. Dat wilde ik maar gezegd hebben. Uw scribent gaat regelmatig struinen of, nog beter, gericht op zoek bij een dergelijke winkel en komt dan zelden teleurgesteld thuis. In huis staat een doos waarin wij die goederen deponeren die we zelf niet meer gebruiken en en waarvan het teveel moeite kost om deze te verkopen via Marktplaats, Ebay of andere verkoopsites. Wanneer de doos vol is leveren we deze af, als we er in de buurt zijn of toch zelf heen gaan, bij de kringloopwinkel. Men is altijd blij met hetgeen je brengt zolang het maar werkt, heel, legaal en schoon is. Dus haal en breng uw spullen eerst bij de kringloopwinkel alvorens verder te zoeken! Dat kan u veel geld besparen en u levert een grote maatschappelijke bijdrage. Bent u wel eens in een kringloopwinkel geweest? Nee? Schaam U!! Nee hoor, dat hoeft helemaal niet. Dit was bedoeld voor het schokeffect. Dat u denkt: ojee, de Vrek veroordeelt mij, hoe nu gehandeld? En dat u zich vervolgens heenwaarts spoed. O, u was al op weg? Fijn hoor.